DEV-İR

Ben anladım hayatın beter gerçeğini.
Gücün, hangi küstah duygudan beslendiğini de kazanmanın temel gerçeğini de.
Ego dediğin şeyi içimize ekran koruyucu gibi yerleştirip gönderdikleri bu dünyada;
Ego hayatta kalmak için idareli kullanılması gereken bir cephane iken fazla uyarılması ve doz aşımı ile birlikte karakterin güvesi olduğu da geç olmadan çakmış bulunuyorum. Hani o çoğaldıkça siz azalıyorsunuz ya
Hani ego büyüdükçe siz küçülüyorsunuz ya,
Hani kendinize aşkınız büyüdükçe başkalarına alan kalmıyor ya,
Unutun hepsini!
İtina ile besleyin egonuzu,
Şımartın, parlatın yetmez ise depara kaldırın, olmuyorsa verin gazı şampiyon yapın,
Bu sayede kazanmaya başlayın,
Yaptığınız her şey, söylediğiniz her söz alkışlansın.
Etrafa dikkatle bakın;
Aynı anda,
Alkışlamayan hadsiz varsa civarda,
Eli kopsun tez zamanda.
Fikrinizin karşısında hazır ol da durulsun,
Durulmuyorsa boyunları devrilsin,
Dua edin hızlıca onu biri indirsin,
Sizi sevmeyen ölsün mesela boşa kalabalık yapmasın civarda,
Her yeni fikrinizde saygı duruşu talep edin parazit yapan varsa da tekmeleyin,
Sonsuz biat etmeyeni,
Yalakalık gütmeyeni
Gerçek neyse sizden izinsiz söyleyeni,
Adam gibi piyon olmak varken gerçek için dik duranı,
Senin kuralların yerine genel kuralları tercih edeni -ne yapacağım? Demeyin,
Onu direk yiyin!
Besin zincirine halka edin.
Makbul ve mutlu hayatın yeni reçetesini kimseye vermeyin,
Ezin kandırın hırpalayın tartaklayın yetmezse dövün kovun iftira atın.
Bu sayede de keyfinize bakın
Şah olun padişah olun alemin kralı olun,
Olabiliyorsanız da böyle mutlu olun.
Adalet mi? Boş verin onu, modası geçti.
Devir bu devir...
“Dev” olmak için “DEV-İR”